De kattenbrokken crisis

De kattenbrokken crisis.
Vertaling The Dry Catfood Crisis

De feiten over schandalige en kwalitatief slechte ingrediënten die commercieel droog kattenvoer bevatten zijn geen nieuw bewijs. Het enige dat wel zelden wordt besproken is de simpele oorsprong van deze producten en de ernstige opeenhopende bijverschijnselen die voorkomen wanneer je dit aan katten voert.

Vandaag de dag is droog, commercieel voer verreweg het meest populaire product dat wordt gevoerd aan onze huiskatten. De toegeschreven eigenschappen die alle merken die dit voer produceren gemeen hebben zijn “gemakkelijk” en “goedkoop” als je dit vergelijkt met alle andere manieren om je kat te voeden. De afgelopen jaren zijn kattembrokjes enorm gepromote doormiddel van advertenties en door dierenartsen als zijnde de juiste keus voor gezondheidsbewuste, liefdevolle eigenaren.

De waarheid is echter dat droge brokjes alles behalve gezond zijn voor katten. Vooraleerst is de samenstelling van het droogvoer totaal niet te vergelijken of te evenaren met de kat zijn natuurlijke dieet aangezien katten ware en echte vleeseters zijn.

Het natuurlijke prooidier dieet van de kat bevat ongeveer 65% - 75% water. De kat, voortgekomen uit de vlaktes van Afrika, heeft geleerd zijn volledige dorst te lessen uit het vochtaandeel uit zijn prooi.
Vanwege de bestanddelen bevat commercieel droogvoer niet meer dan 10% vocht.

Granen zijn de basis voor kattenbrokjes en nemen ongeveer de helft van het gewicht in. Granen die vaak gebruikt worden in commercieel droogvoer zijn maïs, rijst en tarwe. Deze geven het voer volume, structuur en zorgen voor een goedkope calorie bron. Granen bestaan voornamelijk uit koolhydraten, een voedingsstof die nauwelijks in het natuurlijke prooidier dieet van de kat voorkomt. De lever en andere organen slaan kleine hoeveelheden van koolhydraten op, de kat krijgt kleine hoeveelheden van deze voedingsstof binnen door de inhoud van de maag en organen van de kat zijn prooi. Dit is echter nooit meer dan 1 – 2 % koolhydraten ten opzichte van het totale gewicht van de prooi. Commercieel droogvoer kunnen wel 45% koolhydraten bevatten.
Een dieet met een hoog gehalte aan koolhydraten zal resulteren in overgewicht omdat overmatige hoeveelheden van deze stof door de lever wordt omgezet in lichaamsvet. Aangezien katten voornamelijk vet en proteïne omzetten voor energie zal het grootste gedeelte van de koolhydraten opgeslagen worden als lichaamsvet.

Een vergelijking:
Het is geen overdrijving als we een commercieel droogvoer voor katten vergelijken met een macaroni met kaas maaltijd voor mensen. Beide producten zijn overmatig bewerkt, verhit en gebaseerd op geraffineerde koolhydraten. Toegevoegde vitamines proberen het gebrek te compenseren, maar het voedsel heeft nog steeds een groot tekort aan andere belangrijke voedingsstoffen zoals enzymen, amino- en vetzuren. Geen van beide weerspiegelt het natuurlijke dieet van mens en kat. Toch, afhankelijk van de smaak van diegene die het tot zich neemt, menen vele dat beide erg goed smaken. Voor een nog nauwgezettere vergelijking zou de macaroni met kaas diner nog verder gewijzigd worden in een noodle met kaassmaak, maar erg belangrijk deze noodles zouden droog geserveerd moeten worden aan de mens!

Water is de meest belangrijke voedingstof die er is. Uiteraard kunnen noch wij, noch katten leven op water alleen, maar zijn belang wordt nog eens onderstreept door het feit dat bij afwezigheid van voedsel en water een levend wezen eerder omkomt door de dorst lang voordat men omkomt van de honger.
Dat gezegd hebbend, we beweren niet dat katten dood gaan door dehydratie wanneer ze een commercieel droogvoer voorgeschoteld krijgen aangezien de meeste katten hebben een bron van water beschikbaar waar ze gebruik van maken. Of toch?

We hebben al vermeldt dat katten overleefden als bewoners van de Afrikaanse vlaktes en woestijnen en hun aanpassing om hun behoefte aan vocht te stillen door het uit hun prooi te halen. Gedurende de laatste 40 miljoen jaar heeft de kat niet hoeven teren op aanvullende water innamen, zelfs als ze het wel nodig zouden hebben zullen ze het niet zo snel doen omdat het niet in hun natuur ligt om te drinken.
Natuurlijke voeding bevat gemiddeld genomen 70% water. Een kat die droge kattenbrokken voorgeschoteld krijgt zal hier ongeveer 1 kopje per dag van eten. Om een juiste hoeveelheid water binnen te krijgen zou een kat 225 ml water extra moeten drinken! Als de kat dit niet inneemt dan zal de kat langzaam gaan uitdrogen.
Eenmaal ingenomen, zal het droogvoer het vocht vanuit de kat zijn maag opzuigen als een spons. Dit zorgt voor uitdroging van binnenuit. Omdat kattenbrokjes erg calorierijk zijn zal een kopje droogvoer eenmaal ingenomen gelijk zijn aan 2 kopjes vers voer. Vandaar dat katten op een droogvoer vaker overvoerd zijn omdat de verzorger de hoeveelheid beoordeelt naar volume en niet naar de calorische waarde. Dit samen met de hoge waardes aan koolhydraten in droogvoer zorgen ervoor dat deze katten snel overgewicht krijgen.
Dezelfde hoeveelheid vocht toevoegen aan droogvoer als dat ze in de natuur zouden eten door de brokjes in water te weken zorgen ervoor dat de kat in totaal veel te weinig van de dagelijkse noodzakelijk vetten en proteïne binnenkrijgen. Er zou dan nog meer van het geweekte voer gegeven moeten worden om de dagelijkse behoeftes aan proteïne en vetten binnen te krijgen, dit resulteert echter weer in overmatig gebruik van koolhydraten en calorieën.

Commercieel droogvoer voor katten en FLUTD ((Feline Lower Urinary Tract Disease):
Gezondheids problemen aan de urinewegen bij katten is niet een nieuw fenomeen en wordt al onderzocht sinds 1925. De frequentie dat het voorkomt bij de gezelschapskat is echter enorm gestegen en wordt nu gezien als een veel voorkomende kattenziekte. Het vormen van struviet kristallen in de urine wat lijdt tot verstopping van de blaas is direct gerelateerd aan het dieet van de kat. De meeste onderzoeken die zich bezig houden met ziektes aan de urinewegen richten zich op het aandeel van mineralen of , meer recentelijk op de invloed van het voer op de Ph waarde van de urine. Veel minder onderzoeken richten zich op het effect van een dieet op het volume van urine of specifieke dichtheid.